مطلب جالبی پیدا کردم. و پیشنهاد میکنم برای تمامی خانواده های کنکوری اینو بخونین. چون میتونه نقش مهمی تو سرنوشتتون داشته باشه.

پیش دانشگاهی از آنجا که آغاز ورود به دنیای بزرگی است و آرزوی بسیاری از دانش آموزان و خانواده هایشان است، فصلی مهم به شمار می آید. شاید شما این مهم بودن را با ثبت نام در کلاسهای مختلف، گرفتن معلم خصوصی، تعطیل کردن برنامه های خانوادگی و ... هم سنگ بدانید. اما مهمتر از همه اینها هم نکاتی وجود دارد که هزینه بر نیستند.
در ادامه درباره برخی از این نکات که یک خانواده پیش دانشگاهی و فرد باید رعایت کنند تا به نتیجه بهتری برسند را میخوانید.

بایدها و نبایدهای اعضای خانواده:

مهمترین وظیفه یک خانواده در قبال فردی که در مرحله خاصی مثل دوره پیش دانشگاهی قرار گرفته و میخواهد وارد دانشگاه شود، تأمین آرامش برای او است. چگونه میتوان این آرامش را تأمین کرد؟الف- بحث و مشاجره ممنوع!
در صورت وجود مشکل در خانواده؛ انتقال دادن بحثهای خانوادگی را به زمان و مکانی که دانش آموز در آن حضور نداشته باشد.  (البته اگر بعد از این جابه جایی نتوانید نقش خود را به عنوان کسی که مشکل خاصی ندارد، ادامه دهید و ظاهر شما از کیلومترها آن طرفتر نشان بدهد که مشکلی دارید، اینکار تا حدودی بی فایده است).

ب- برقراری سکوت و نظم در محیط خانه:
اینکار البته به معنای برقراری حکوت نظامی و سخت گرفتن به دیگر اعضای خانواده نیست. پایین آوردن صدای تلویزیون، ضبط، رادیو و تلفن و حتی جاروبرقی کشیدن زمانی که دانش آموز بیرون از خانه است یا در زمان استراحت قرار گرفته، میتواند کارهای کوچک اما مفیدی برای برقراری آرامش او باشد. محدودکردن رفت و آمدهای خانوادگی و مسافرت های غیرضروری هم بی اثر نیستند و البته فراموش نکنید در عین حالی که این موارد را رعایت میکنید، نباید او را مورد سرزنش قرار بدهید و مدام با حذف هر برنامه ای بگویید: «به خاطر تو اینکار را کردیم یا فلان مهمانی را نرفتیم و ...».

پ-تغذیه مناسب:

در این مدت باید دقت بیشتری در تغذیه او داشته باشید. قرار دادن میوه، سبزیجات، سالاد، لبنیات (شیر، ماست، پنیر و ...) در سفره روزانه و گاهی بردن یک لیوان آب و یادآوری به خوردن آب، محدودکردن فستفودها و غذاهای چرب و داشتن برنامه دقیق برای صرف صبحانه، ناهار و شام از جمله این موارد است.

ت- امیدواری دادن: 

از وظایف مهم شما به عنوان اعضای خانواده، خصوصاً در شرایط سخت و اضطراب آور، امیدواری دادن است. اما چگونه میتوان امیدواری داد؟!

• یادآوری لطف و مهربانی خدا

• یادآوری موفقیتهای قبلی او

• نقل تجربه های مثبت زندگی بعد از گذر از شرایط سخت

• ترسیم آینده روشن

• بیان درک شرایط او

• حتی در مواردی در آغوش کشیدن و ابراز محبت روشن و واضح.

ث- پشتیبانی کردن به موقع: 

اگر شاهد تلاش فرزندتان برای کسب موفقیت هستید و میبینید که او تمام تلاش را میکند تا وظایف خود را به خوبی انجام دهد، شما هم با پشتیبانی او، انرژیاش را مضاعف کنید. اما پشتیبانی در اینجا چه مفهومی میتواند داشته باشد؟

• اگر نمره خوبی نگرفت به او بگویید که آنچه برای شما مهم است، سعی و تلاش است که او دارد، نه نمره تنها.

• اگر توانایی و امکان دارید، البته با مشورت با خود دانش آموز برای ثبت نام در کلاس درسی که احساس ضعف میکند، اقدام کنید.

• پای حرفهای دل او بنشینید و سعی کنید کاملاً به حرفهای او گوش کنید، قبل از آنکه به آن حرفها بخواهید جواب دهید.

• اگر احساس مشکل بزرگی در مدرسه یا خارج از مدرسه دارد که نمیتواند با شما در میان بگذارد، حتماً از یک مشاور برای رفع مشکلاش قبل از سنگین شدن درسها، کمک بگیرید.

• درباره فضای مدرسه از او سؤال بپرسید.

• اگر امکان دارد فضایی فراهم کنید تا با دوستانش به صورت گروهی درس بخوانند.

بایدها و نبایدهای دانش آموز پیش دانشگاهی

مهم نیست تا سال قبل، دانش آموز ممتازی بودید یا یک دانش آموز متوسط یا یک دانش آموز به قول معروف تنبل! مهم این است که امسال میخواهید چه برنامه ای داشته باشید؟! آیا میخواهید بعد از 12 سال درس خواندن و وقت گذاشتن و صرف هزینه، به نتیجه دلخواه برسید یا نه؟! اگر جواب شما مثبت است، این نکته ها را رعایت کنید:

1- تصمیمتان را بگویید و بنویسید

تصمیمتان را روی برگهای بنویسید و جایی بگذارید تا ببینید. مثلاً بنویسید: من میخواهم در رشتهی مهندسی قبول شوم و برای همین درس میخوانم. ممکن است خسته شوم، نتوانم مهمانی بروم، فوتبال بازی کنم، اما این یک سال تحمل میکنم تا نتیجهی خوبی بگیرم.
اگر هم این تصمیم را ننوشتید، وقتی کتابی را باز میکنید تا بخوانید یا احساس بیحوصلگی میکنید با خودتان این آرزو را یادآوری کنید تا انرژی پیدا کنید.

2- برنامه ریزی کنید

شما امسال هم میخواهید درسهای پیش دانشگاهی را بخوانید و هم درسهای سال گذشته را مرور کنید. بنابراین احتیاج به یک برنامه ریزی درست و دقیق دارید. اگر تا به حال برنامه ریزیهایتان نتیجه بخش بوده و فکر میکنید امسال هم میتوانید برنامه ریزی درستی داشته باشید، مسأله ای نیست. اما اگر برنامه تان را با فرد متخصصی مثل یک مشاور برنامه ریزی یا حتی یکی از اعضای خانواده که در اینکار سر رشته دارد، مرور کنید، میتواند برای شما مفید واقع شود. در اینکار میتوانید از کنکوریهای موفق سال قبل هم کمک بگیرید.

3- مشکل بزرگ را حل کنید

اگر از خیلی وقت پیش تا حالا، مشکل بزرگی را احساس میکردید که حل نشده باقی مانده و حواستان را به خودش جلب میکند، باید بدانید اگر این مشکل در ذهنتان بماند و حل نشود، میتواند نتیجه بدی بر سعی و تلاشتان بگذارد. این مشکل چیست؟ با مدرسه تان مشکل دارید؟ معلمها؟ در خانه موضوعی شما را آزار میدهد یا شاید از انتخاب رشته تان ناراضی هستید؟!

فکر نکنید دیر شده و شما فرصتی ندارید. حتماً با فردی که به او نزدیک هستید (بهتر است که در محیط خانواده باشد و بزرگتر از شما) راجع به این موضوع صحبت کنید و هر چه زودتر آن را حل کنید تا بتوانید روی درسهایتان تمرکز کنید و موفق شوید! نگران نباشید. شما میتوانید